Rejs po lodowcach z Seward: każdy rejs z małego portu

Kenai Fjords National Park ma około sześciuset tysięcy akrów linii brzegowej i jedną krótką drogę, która prowadzi do Exit Glacier i się kończy. Cała reszta to woda.

Seward leży u szczytu Resurrection Bay, głębokiego fiordu, który otwiera się na południe ku Zatoce Alaska. Ta geografia to cały powód, dla którego miasto istnieje: to wolny od lodu port z koleją do Anchorage i morska brama półwyspu od czasu zbudowania linii kolejowej. Dla łodzi wycieczkowej oznacza to osłoniętą pierwszą godzinę i prosty kurs do wybrzeża parku.

Oznacza to też, że miasto jest małe, a port ruchliwy. W lipcu promenada jest zatłoczona, parking się zapełnia, a trzy lub cztery duże katamarany odpływają w ciągu tej samej pół godziny. Zameldowanie się godzinę wcześniej to nie nadmiar ostrożności.

Jedna praktyczna konsekwencja tej geografii: pierwsza godzina każdego rejsu mija w zatoce i jest spokojna. W chwili, gdy łódź mija Caines Head i wychodzi zza przylądka, jest już na Zatoce Alaska. Niemal każdy, kto źle znosi te rejsy, ma problem w dwadzieścia minut po tym zakręcie.

Samochodem. Dwie i pół godziny z Anchorage drogą Seward Highway, która jest National Scenic Byway i zasługuje na ten tytuł: biegnie wzdłuż Turnagain Arm z białuchami po jednej stronie i owcami Dall na klifach po drugiej. Przy wypłynięciu o ósmej oznacza to wyjazd z Anchorage około piątej, po ciemku na obu końcach sezonu.

Alaska Railroad. Cztery godziny i najpiękniejszy sposób, by dotrzeć gdziekolwiek w tym stanie. Linia wspina się przez tereny bez żadnego dostępu drogowego. Haczyk to godziny: kurs na południe nie dociera do Seward na czas porannych rejsów, więc sprawdza się jako przyjazd dzień wcześniej, a nie jako transport na łódź.

Shuttle albo wycieczka z transportem w cenie. Dwa z rejsów na tej stronie zaczynają się i kończą w Anchorage, z autokarem wliczonym w bilet. Tracisz trochę elastyczności, ale nie prowadzisz górską drogą o piątej rano.

Szczera rada: jeśli możesz poświęcić noc, prześpij się w Seward. Zamienia jedenastogodzinny dzień na sześciogodzinny, a miasteczko wieczorem, gdy łodzie wrócą z rejsów, jest zupełnie inne niż o jedenastej przed południem.