Pół dnia czy cały dzień w Kenai Fjords: to godziny są produktem

Czterogodzinny rejs odbywa się wewnątrz Resurrection Bay i nie wypływa poza nią. To osłonięta woda, nad którą po obu stronach prosto w górę pną się góry, a do oglądania jest naprawdę sporo: kolonie lwów morskich Stellera na skale przy Caines Head, wydry morskie niemal bez przerwy, bieliki na bojach, maskonury u podnóża klifów od końca maja i humbaki, kiedy zawitają do zatoki.

Jest spokojnie, jest taniej, kończy się przed obiadem i cieszy się ogromną popularnością — 302 opinie i ocena 4,7. Dla rodziny z małymi dziećmi, dla każdego z wrażliwym żołądkiem albo na dzień, w którym trzeba zdążyć na pociąg, to właściwy wybór.

Czego tu nie ma, to lodowca uchodzącego do morza, bo w Resurrection Bay nie ma ani jednego. Lodowe ściany są poza zatoką, za przylądkiem, godzinę biegu po otwartej wodzie. Żadna łódź nie dopłynie do lodowca i nie wróci w cztery godziny, i żadna tego nie obiecuje.

Problem w tym, że oferta mówi „rejs po dzikiej przyrodzie”, a kupujący czyta „rejs po Alasce”, a to nie to samo zdanie.

Sześciogodzinny rejs robi wszystko to co czterogodzinny, a potem płynie dalej. Opływa Caines Head, przepływa godzinę po otwartej Zatoce, skręca w ramię lodowca i zatrzymuje się przed lodową ścianą z wyłączonymi silnikami.

Te dwie dodatkowe godziny to niemal wyłącznie czas płynięcia i właśnie za to płaci się więcej. Paliwo i załoga przez dwie godziny na katamaranie dla stu pięćdziesięciu pasażerów to nie błahy koszt, a na pięciu z tych rejsów bilet obejmuje teraz także lunch.

Na koniec dostajesz dwadzieścia do czterdziestu minut postoju przed czymś wysokim na dwieście do czterystu stóp, w wodzie pełnej dryfującego lodu, z fokami pospolitymi na większych krach i powietrzem wyraźnie zimniejszym niż dziesięć minut wcześniej. W bezwietrzny dzień słychać, jak lodowiec pracuje.

Ośmiogodzinny rejs do Northwestern Fjord rozwija tę samą logikę: dalej, więcej lodowców widocznych naraz i najdłuższy postój ze wszystkich jednodniowych rejsów. Jeśli zależy ci konkretnie na obserwowaniu obrywania się lodu, dłuższe siedzenie w tym miejscu to jedyne, co zwiększa szanse — i to jest rejs, który siedzi tam najdłużej.