Gletsjercruise Alaska

Dit is wat de aanbiedingen er nooit ronduit bij zeggen, en al het andere volgt daaruit: een tocht van vier uur vanuit Seward bereikt geen gletsjer. Het is een wildlifecruise in Resurrection Bay, en een goede — zeeleeuwen, otters, papegaaiduikers, vaak bultruggen. Maar de getijdegletsjers liggen buiten de baai, voorbij de landtong en nog een uur verder, en geen enkele boot haalt er een en is binnen vier uur terug. Als je naar Alaska bent gekomen om voor ijs te staan, lees dan de uren voordat je naar de prijs kijkt.

Een getijdegletsjer is geen gletsjer die je vanaf de weg bekijkt. Het is een ijsrivier die helemaal vanaf het Harding Icefield naar beneden is gestroomd en in zee is geëindigd, met een front dat twee- tot vierhonderd voet boven het water uitsteekt. De boten schuiven het brokkelige ijs voor de wand in, stoppen en zetten de motoren af. Wat volgt is vooral stilte, en dan een knal als een geweerschot wanneer ergens binnenin de wand iets scheurt.

Kalven is geluk. Wie je vertelt dat een bepaalde gletsjer volgens schema kalft, verkoopt iets. Warme middagen en groot tij helpen; gewoon langer blijven zitten ook, en dat is het eerlijke argument voor de boten van acht uur boven die van zes. Wat geen geluk is, is het ijs dat al in het water ligt: gewone zeehonden komen erop rusten om te werpen, en op een windstille dag knettert de hele baai voor het front doordat ingesloten lucht uit de drijvende stukken ontsnapt.

Het wildlife loopt op zijn eigen kalender en die is niet dezelfde als die van de gletsjers. Bultruggen arriveren in mei en foerageren stevig tot de eerste week van augustus. Orka's trekken het hele seizoen door. Steller-zeeleeuwen en gewone zeehonden zitten op de rotsen vanaf het moment dat de boten gaan varen. Papegaaiduikers broeden vanaf eind mei op de kliffen van de Chiswell Islands. Zeeotters zijn het enige dat je op elke afzonderlijke tocht ziet, in elke maand, zonder er moeite voor te doen.

Er zijn twee verschillende wateren op deze pagina en mensen halen ze voortdurend door elkaar. Kenai Fjords, vanuit Seward, is open oceaan zodra je de landtong rondt: grotere deining, meer walvissen, minder gletsjers op één dag. Prince William Sound, vanuit Whittier, is overal beschut: veel rustiger water, zesentwintig benoemde gletsjers op één route, en veel minder kans op een bultrug. Geen van beide is beter. Ben je gevoelig voor zeeziekte, dan is Whittier de vriendelijkere dag.

Een woord over waar je begint. Seward ligt op tweeënhalf uur rijden van Anchorage en ongeveer vier uur met de Alaska Railroad, en de trein is op zichzelf al de moeite waard. Whittier ligt op een uur van Anchorage door een tunnel met één rijstrook die volgens een dienstregeling werkt en wordt gedeeld met de treinen. Een cruise die om acht uur 's ochtends uit Seward vertrekt, betekent voor zonsopgang uit Anchorage vertrekken of de nacht ervoor in Seward slapen, en dat staat niet in de aanbiedingen.

En dan is er het dure einde van deze pagina, dat bestaat omdat een dek niet altijd genoeg is. Bear Glacier eindigt in een lagune vol ijsbergen die geen enkele dagboot bereikt; dertig minuten in een klein vliegtuig is de enige manier om het te zien. Een helikopter zet je neer op de sneeuw boven op een gletsjer, met een hondenspan klaar. En voor de prijs van vier boottochten touwt een gids je vast op een blauwe ijswand in een spleet. Geen van die drie is wat de meeste mensen zouden moeten boeken. Alle drie bestaan ze, en het is goed om te weten hoe het plafond eruitziet voordat je besluit dat het midden duur is.